Συντάκτης: admin
Τη λαϊκή τέχνη τη δημιούργησαν οι απλοί άνθρωποι από πολύ παλιά. Η λαϊκή τέχνη είναι κι αυτή μια έκφραση της ψυχής των απλών ανθρώπων. Στην Οδύσσεια ο Ερμής, σταλμένος από τον Δία στο νησί της Καλυψώς, βρίσκει τη νύμφη μέσα στη σπηλιά της να υφαίνει τραγουδώντας στον αργαλειό με χρυσή σαΐτα. Η λαϊκή τέχνη περιλαμβάνεται σε είδη όπως η ποίηση, η λογοτεχνία, η μουσική και η χειροτεχνία. Εγώ θα σας περιγράψω την χειροτεχνία: Τη λαϊκή…
"Η λαϊκή τέχνη" 
Έγινε δεκτή η αίτηση του σχολείου μας για συμμετοχή στα Einstein Schools. Πρόκειται για μια παγκόσμια πλατφόρμα συνεργασίας σχολείων. Μέσω της πλατφόρμας θα έρθουμε σε επικοινωνία με σχολεία που ασχολούνται με τεχνολογία και θέματα σχετικά με το διάστημα. Η πρώτη μας συνεργασία ήταν με το σχολείο P-244 Slovenian College primary school στη Mendoza της Αργεντινής, με θέμα την έκλειψη ηλίου που έγινε στην Αργεντινή και τη Χιλή στις 2 Ιουλίου. Οι μαθητές από την Αργεντινή μας έδειξαν πώς κατασκεύασαν «σκοτεινές κάμερες» για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν την έκλειψη. Μας είπαν ότι διάβασαν στην τάξη τους την Ιλιάδα και την Οδύσσεια και εντυπωσιάστηκαν τόσο, ώστε θέλησαν να συνεργαστούν με ένα σχολείο από την Ελλάδα.
Μέντορας του σχολείου μας για θέματα σχετικά με τη μελέτη του διαστήματος ορίστηκε ο κ. Βασίλης Χαρμανδάρης,Καθηγητής Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
Στην γειτονιά μου έχουμε ένα ωραίο κτίριο που το λένε Άρτιο (οικία Σχοινά). Εκεί τα παιδιά ζωγραφίζουν και κάνουν κεραμική. Όμως αυτό το κτίριο μπορεί να πιάσει φωτιά εύκολα και έτσι κάποια στιγμή, αρκετά παλιά, το 1967 τοποθετήθηκε ένας κρουνός, ένας μοναχικός φύλακας. Έτσι όταν κάποιος έβαλε φωτιά σε αυτό το κτίριο ευτυχώς ήταν εκεί ο κρουνός και η πυροσβεστική πήρε νερό και έσωσε το Άρτιο!!!
Μια μέρα πριν από 100 χρόνια ένα αγόρι βρήκε ένα σπόρο. Θέλησε λοιπόν να τον φυτέψει για να δει τί δέντρο ή φυτό είναι. Έτσι, την άλλη μέρα πήρε ένα φτυάρι, ένα ποτιστήρι και το σπόρο και πήγε να τον φυτέψει στην αυλή της πολυκατοικίας του. Το αγόρι κάθε μέρα έπαιρνε ένα γεμάτο, μεγάλο με νερό μπουκάλι και πήγαινε να ποτίσει το σπόρο. Σε μια εβδομάδα είχε βγει ένα μικρό δεντράκι. Κάθε εβδομάδα μεγάλωνε και το αγόρι το πότιζε και το κλάδευε. Το αγόρι πήγαινε επίσης και του έλεγε πώς πέρναγε στο σχολείο, κάθε μέρα. Όμως αυτό το δέντρο δε μεγάλωνε τόσο γρήγορα όσο το αγόρι. Όταν το αγόρι γέρασε και πέθανε, το δέντρο άρχισε να μαδάει και να γέρνει. Κάποια μέρα όμως μετά από 70 ολόκληρα χρόνια ,άρχισαν να επισκέπτονται και να φροντίζουν το δέντρο όλο και περισσότερα παιδιά. Το δέντρο χάρηκε και άρχισε να ισιώνει. Κάθε πρωί τα παιδιά πριν το σχολείο ,πήγαιναν και το πότιζαν με ένα μεγάλο μπουκάλι νερό το καθένα. Έτσι το δέντρο άνθισε ξανά! Κάθε καλοκαίρι ένα αναρριχόμενο πορτοκαλί φυτό τυλίγεται γύρω του. Εδώ και 100 χρόνια ζει ακόμα. Και θα ζήσει άλλα τόσα και περισσότερα , χάρη στην αγάπη!